Kilka fabryk poliestrów podniosło ceny włókien poliestrowych o 50–100 juanów/tonę, a tendencja wzrostowa cen włókien poliestrowych utrzymuje się.
Od 2021 roku, dotknięte pogorszeniem koniunktury gospodarczej, fabryki włókien poliestrowych aktywnie kontrolują swoje zapasy po zakończeniu wysokiego cyklu zapasów. Po tegorocznym Dniu Narodowym zapasy włókien poliestrowych ponownie spadły, osiągając w ostatnich latach niski poziom. Pod koniec października, wraz ze spadkiem temperatur w wielu obszarach, popyt na tkaniny zimowe wzrósł, co zmusiło fabryki tekstylne i pośredników handlowych do zmniejszenia zapasów, co doprowadziło do ogólnego wzrostu tempa pracy branży tkackiej z włókien chemicznych.
Na początku listopada branżę poliestrową napływały mieszane wieści. Główny surowiec, PTA, napędza własny proces oddzielenia dostaw, ryzyko taryfowe poprawia się, a OPEC+ wstrzymuje swój plan zwiększenia produkcji w pierwszym kwartale przyszłego roku. Połączenie tych pozytywnych czynników spowodowało wzrost zarówno wolumenu, jak i ceny włókna poliestrowego. Ogólnie rzecz biorąc, ta tendencja wzrostowa wynikająca z efektu oddzielenia produkcji jest w dużej mierze zgodna z popytem rynkowym wywołanym poprzednią tendencją ochłodzenia, powodując dalszy stały wzrost cen włókien poliestrowych. Obecny problem polega na tym, że dopóki ceny utrzymują się na stałym poziomie, czy rynek może za nimi nadążać?
Na tegorocznym rynku tkackim zaobserwowano znaczne różnice w popycie w różnych-sektorach, co bezpośrednio wpływa na siłę nabywczą włókien poliestrowych. Gwałtowny wzrost zakupów pod koniec października wynikał z dwóch głównych czynników: po pierwsze, słabe oczekiwania rynku w okresie poza-sezonem sprawiły, że producenci wahali się z robieniem zapasów, co doprowadziło do powszechnych przestojów w produkcji i wzrostu popytu, którego nie można było zaspokoić istniejącymi zapasami po spadku temperatur; po drugie, ceny włókien poliestrowych w końcu odbiły po ciągłym spadku we wrześniu, w połączeniu z pewnym popytem na uzupełnianie zapasów na niższym szczeblu łańcucha dostaw – co było zbiegiem korzystnych warunków. Jednak od listopada, wraz ze stopniową realizacją zamówień zimowych i brakiem kolejnych zamówień, producenci-wodnych krosien strumieniowych stali się mniej aktywni w zakupach, co doprowadziło do spadku zapotrzebowania rynku na włókna poliestrowe, kluczowy surowiec do krosien wodnych-strumieniowych. Według danych z Longzhong, na początku listopada stosunek produkcji-do-sprzedaży w branży włókien poliestrowych wynosił 30–50%, przy niewielkim wzroście zapasów przedsiębiorstwa.
Obecnie, po kontroli mocy produkcyjnych na segmencie upstream, koszty surowców poliestrowych, takich jak PTA, nadal rosły, powodując stały wzrost cen włókien poliestrowych. Jednakże popyt na rynku downstream osłabł po wzroście zamówień w październiku, ponieważ nowe zamówienia nie zostały zrealizowane. W przypadku zakładów poliestrowych ciśnienie w zapasach jest stosunkowo niskie. Na dzień 6 listopada zapasy w zakładach POY wynosiły 11,6 dni, w zakładach FDY – 19,7 dni, a w zakładach DTY – 25,6 dnia, wszystkie na niskim poziomie. Co więcej, 7 listopada w zakładach produkujących poliestry doszło do kolejnej rundy wycofywania zapasów, co umożliwiło zarządzanie ogólnymi zapasami. Oznacza to, że firmy produkujące poliestry nie muszą uciekać się do taktyk promocyjnych w celu zmniejszenia zapasów. Jednak w przypadku firm tkackich popyt rynkowy jest obecnie niewystarczający. Bez znacznego popytu fabryki nie mają praktycznie żadnej siły przetargowej. Ceny szarej tkaniny i gotowych tkanin raczej nie wzrosną wraz z cenami surowców, co oznacza, że każdy niewielki wzrost cen na rynku wyższego szczebla powoduje spadek zysków na tym etapie, co stanowi duże wyzwanie dla przedsiębiorstw. Jednak rzeczywistość rosnących kosztów jest niezaprzeczalna i jest mało prawdopodobne, aby fabryki poliestrów sprzedawały włókna ze stratą bez presji zmniejszania zapasów. Wzrost cen włókien poliestrowych stał się trendem, a decyzja, czy firmy tkackie powinny kupować włókna i w jakich ilościach, może okazać się trudną decyzją.
